3..2…1…start

Zaczynamy sezon, spokojnie, powoli i w błocie.

Po kilku próbnych jazdach do pracy postanowiłem zrobić coś na serio, czyli zobaczyć co tam w lesie piszczy. Skorzystałem z obieganej już trasy 10 kilometrowej i wydłużyłem ją do 15, wytyczając przyszłotygodniowy trening biegowy. Z ręką na sercu mogę powiedzieć, że trasa, którą dziś przejechałem jest dla sportowców na dwóch nogach, dla tych na kółkach od 6 do 9 kilometra zaczyna się odcinek specjalny – pełną parą – na początku nagłe zakończenie drogi i przeprawa przez pole, później przeskok przez trasę 224 i chwilowa droga leśna, która po chwili zamienia się w błotniste piekło usiane poprzewracanymi drzwiami i mnóstwem gałęzi, które ostatecznie dowiozłem do mieszkania. Na końcu odcinka czeka podejście pod górę, z góry wykluczam podjazd (kto podjedzie ma litra whisky) , tak więc ten odcinek przeszedłem z rowerem na plecach. Po podejściu  zobaczyłem drogę nr 218, jednak pełen już optymizmu pojechałem dalej lasem i w końcu trafiłem na czerwony szlak, którym zjechałem do miasta.

Nie obyło się bez obcowania z przyrodą, w pewnym momencie natknąłem się na kilka jeleni (jakbym pisał blog o prowadzeniu samochodu znaczyłoby to co innego:), na pierwszy rzut oka myślałem, że są to konie – były naprawdę duże – jednak jeden z nich śmignął mi za plecami i zdążyłem mu się przyjrzeć, piękne zwierzęta. Oczywiście zapomniałem aparatu, postanawiam poprawę.

Pierwsza jazda odbyła się przy wspomaganiu nowego gadżetu w postaci GPS i pani w telefonie, która przyjemnym głosem mówi ile przejechałem i jak strasznie powoli to robię. Dzięki temu, łatwo będzie mi pokazywać, każdą przebytą trasę:

mapa

ps. Ścieżka na mapie się urywa – bateria w GPS odmówiła współpracy – trasa biegła dalej po prawej stronie ul. Marynarki Wojennej, czyli czerwonym szklakiem.